Nagenoeg.

Maar toch nét niet helemaal.

Dooie mus.

De verwijtende smaak van gevederde onschuld, verbrijzeld tussen elf vullingen en de nacht, dat zich manifesteert wanneer je 's ochtends je oogleden over je brauwen trekt.

En dat je daar dan blij mee zou moeten zijn.

Broeikaseffect.

Wasbenzine.

Ik doe het niet.

U allen een gelukkig nieuwjaar wensen.
*zwaait zijn gebalde vuist voor zijn buik teneinde zijn frustratie uit te drukken*

Godver.

Oost, west...

Asbest.

Wie dit leest...

... is kek.

Wijsneus.

Nerveus.
Lolbroek.
Wijsneus.
Volbloed.

En ik had het nog zó gezegd.

Gevederd & besminkt.

Kanariepiet.

Ieders bloed is rood.

Maar mijn bloed
is toch nét iets roder.

Dat je oorlellen vibreren als je z'n vrouw ligt te baffen.

Leg dát maar eens uit aan de huisarts.

Gebakken lucht.

Dé specialiteit van café 'De Keizer'.

Hans Kazachstan

Held van het volk.
Man van de straat.
Kon bergen verzetten.
Schudde het zó uit z'n mouw.

Abracadabra met een Oost-Europese tongval.

Evenknie.

Tot je het zat bent.
Het moet wél leuk blijven, natuurlijk.

Flop (#6)

De Kaassouffleur.

Ja!

Wat zit je nou te kijken, man?

Flop (#5)

De Taartschaaf.

Kattekwaad

'Is het nu uit?', riep meester Stein
vanwaar hij zich bevond
punaises staken diep in zijn
door plaag getergde kont

een onderhuidse giechel trok
langs menig ruggengraat
toen meester Stein ging zitten op
Lorenzo's handgranaat

Flop (#4)

De Baaibel.

Ach,

het went.

Hamvraag.

Blieft een vegetariër nu écht een vleesvervanger in de vorm van een hamlap?